Ç O C U K   G E L İ Ş İ M İ

Çocuğum yemek yemiyor

Yemek, doğal bir gereksinmemizdir. Çocukluk döneminde hemen hemen çoğu annenin yakındığı, dert ettiği bir konu. Genellikle, çocukların yemek yemek istemediği annelerin de çocuğun yeterince beslenemeyeceği endişesi ile çeşitli yöntemlerle çocuklara yemek yedirmeye çalıştığı bir kısır döngü var. Yemek konusunda baskıcı bir tutum sergilenmesi bu kısır döngüyü devam ettirmekten öteye gitmiyor. Peki yemek konusunda nasıl bir yaklaşım sergilenmeli? 1 yaşından itibaren çocuğa kendisi yemesi konusunda destek olunmalı. Bu konuda bazı anneler etrafın kirlendiğinden endişe ediyor ama çocuğumuzun daha sonraki dönemde rahat yemek yemesi için bu gerekiyor. Ayrıca, kişiliğinin geliştiği bir dönemde kendi başına bir şeyler yapması da oldukça önemli. Çocuğun yemek yemesi problem olduğu zaman çözüm olarak televizyon karşısında yada başka bir şeyle oyalanırken yemek yedirmekte sağlıklı degildir. Çünkü, bu tür bir yaklaşımla çocuk yemek yeme davranışını öğrenemiyor. Bu yüzden 1 yaşından itibaren sofrada ailenin diğer fertleri ile beraber kendisinin yiyebileceği bir ortam yaratarak bu davranışını geliştirmesini sağlayabilirsiniz. Çocuk biraz daha büyüdüğü zaman tabaktaki yemek miktarı konusunda da israrcı olmamak, hatta kendisinin tabağına koyması için yönlendirmek gerekir. Bizim tabağında ki yemeği bitirmesi yönündeki israrcı tutumumuz aramızdaki iletişimi bozmaktan öteye gidemez. Bu yüzden fazla ısrarcı olmadan doyduğunu ifade ettiği zaman "peki, yeme" diyerek bu konuyu sorun haline dönüştürmemek gerekiyor. Bazı annelerin ama hiç birşey yemiyor ki kararı ona bıraktığımız zaman dediğini duyar gibi oluyorum. Ama ısrarcı tutumun da inatlaşmaya dönüştürmekten öteye gitmediğini söylemek istiyorum. Yapılan bir araştırmada; çocukların çeşitli yiyeceklerden oluşan bir ortamda (cips, şekerleme, çikolata, peynir, sebze gibi); çocukların bir süre şekerleme ve cips gibi yiyeceklere yöneldiğini ancak daha sonra diğer yiyeceklere (sebze, meyve, yemek...) yöneldikleri görülmüştür. Bu araştırma gösteriyor ki yemek yememiz biyolojik bir ihtiyaçtır ve beynimiz bu anlamda bizi yönlendirip vücudumuzun ihtiyacı olan besin konusunda uyarıyor. Sonuç olarak, yemek konusunda çocukların üstüne gitmezsek, onlara seçim ve miktar konusunda söz hakkı tanırsak, sorun haline dönüştürmez isek çocuklarımızda yemek yeme sorunu yaşanmayacağı kanısındayım.