Ş İ İ R L E R

Deniz Durur Daha

Bir sevinçli çocuk geçti
penceremin önünden
saçları örgüsüz tel döküm
gözleri iki kara üzüm
Dedim çağırsam yanıma örselemeden
anlatsam yitik denizi
kuşların cıvıldaşarak
yarenliği gibi konuşsak

Çocuk gitti
deniz bana kaldı
dalgalarını göğsüme çarparak

Bir sevinçli çocuk geçti
bir hüzünlü çocuk
ve tüm yitik çocuklar
pencereme sığmayacak kadar
kanatları büyük
bahar ortasında yağmur yüklü
kuşattılar şehrin yüreğini
cıvıldaşarak deniz oldular
güvercin bulutu kesti gökyüzünü

Çocuklar ve kuşlar gitti vurularak
Gökyüzünün mavi çıplaklığı altında
deniz durur daha
dalgaları göğsünde çırpınarak

Babür Pınar